In 1987 richtte de Amerikaanse luchtmacht het Software Technology Support Center (STSC) op. De missie ervan was om "organisaties te helpen bij het identificeren, evalueren en toepassen van technologieën die de kwaliteit van softwareproducten, productie-efficiëntie en voorspelbaarheid verbeteren” (Bron). Om dit doel te bereiken, richtte het STSC een onlinepublicatie op met de naam CrossTalk: The Journal of Defensive Software Engineering, die het van 1996 tot 2016 vanaf zijn website (Stsc.hill.af.mil) uitgaf.
Later creëerde het STSC de website Crosstalkonline.org, waar CrossTalk verder werd gepubliceerd. Sinds 2017 is de site echter niet meer toegankelijk.
Wat kan ermee zijn gebeurd? We proberen daarachter te komen door de geschiedenis van de publicatie te onderzoeken. Vervolgens sluiten we dit artikel af met een blik op de 10 belangrijkste artikelen die erin zijn gepubliceerd.
De geschiedenis van CrossTalk
CrossTalk begon in 1988 met publiceren om technieken aan te moedigen die de ontwikkeling van hoogwaardige software moesten waarborgen. Volgens het STSC was het doel van de publicatie om “de betrouwbaarheid, onderhoudbaarheid en responsiviteit van onze oorlogsvoeringcapaciteit te verbeteren en lezers te instrueren, informeren en onderwijzen over actuele beleidsbeslissingen en nieuwe software-engineeringtechnologieën” (Bron).
Onder leiding van Reuel Alder (de uitgever), Tracy Stauder (hoofdredacteur) en Sandi Gaskin (senior redacteur) groeide CrossTalk van ongeveer 200 abonnees naar 29.000 (Bron).
Stsc.hill.af.mil, de site waarop CrossTalk aanvankelijk werd gepubliceerd, werd in december 1996 opgericht. Eerdere jaargangen zijn hier te vinden.
Stsc.hill.af.mil bevatte een inschrijfformulier, richtlijnen voor potentiële schrijvers en aankondigingen van thema’s. De site bevatte ook een pagina met de contactgegevens van de vaste medewerkers van de publicatie.
CrossTalk bleef op de STSC-website staan tot november 2010, toen het verhuisde naar een eigen site: Crosstalkonline.org. Het laatste nummer van CrossTalk dat op internet is vastgelegd, dateert van augustus 2017.
Er is zeer weinig informatie beschikbaar over wat er na augustus 2017 met zowel de website als de publicatie is gebeurd.
De 10 belangrijkste artikelen die door CrossTalk zijn gepubliceerd
Ter nagedachtenis aan CrossTalk hebben we 10 van de belangrijkste artikelen geïdentificeerd die het tijdens zijn bestaan heeft gepubliceerd.
Om deze artikelen te identificeren, richtten we ons op het aantal links dat elk artikel van webmasters en redacteuren ontving. Artikelen die meer links (citaten) aantrekken, zijn waarschijnlijk belangrijker dan artikelen die minder links aantrekken.
1. Onderwijs in computerwetenschappen: waar zijn de software-engineers van morgen?
De academici Robert Dewar en Edmond Schonberg, destijds beiden hoogleraar computerwetenschappen aan de New York University, gebruiken dit artikel om te betogen dat het onderwijs in computerwetenschappen (in 2008) noodzakelijke vaardigheden verwaarloosde.
De auteurs wijten deze situatie aan de algemene toepassing van “Java als eerste programmeertaal”. Ze gaven een overzicht van de vaardigheden die volgens hen tot de basisuitrusting van elke softwareprofessional moeten behoren: programmeertalen, testbeheertools voor het bouwen van grootschalige betrouwbare programma’s en formele bewijsstrategieën (bron).
Have an account? Log In
2. Agileontwikkeling opschalen: grootschalige productontwikkeling op meerdere locaties met grootschalige Scrum
Consultants Craig Larman en Bas Vodde gebruikten dit artikel, geschreven in 2013, om de inhoud van hun tweedelige boekenreeks over agile ontwikkeling op zeer grote schaal samen te vatten. Ze beschreven hoe ze met klanten hebben samengewerkt om twee grootschalige Scrum-frameworks te introduceren bij grote wereldwijde groepen. Voorbeelden van bedrijven waarmee ze hebben samengewerkt zijn Bank of America en Erickson, de leverancier van telecominfrastructuurapparatuur.
Larman en Vodde melden dat hun ervaringen ertoe hebben geleid dat ze twee delen publiceerden. Deel 1 is Denk- en organisatietools voor grootschalige Scrum. Het richt zich op leiderschap en organisatieontwerp. Het tweede deel is Praktijken voor het opschalen van Lean & Agile ontwikkeling: grootschalige, multisite- en offshoreproductontwikkeling met grootschalige Scrum. Het biedt praktische suggesties voor opschaling in uiteenlopende omstandigheden.
3. Zowel incrementele als iteratieve ontwikkeling gebruiken
De auteur van dit artikel uit 2008, dr. Alistair Cockburn (door CrossTalk beschreven als een expert op het gebied van objectgeoriënteerd (OO) ontwerp, methodologieën voor softwareontwikkeling, use-cases en projectmanagement), richt zich op incrementele ontwikkeling en iteratieve ontwikkeling op het gebied van software.
Dr. Cockburn benoemt uitdagingen waarmee teams te maken krijgen bij incrementele ontwikkeling en iteratieve ontwikkeling: proberen ze op dezelfde manier te beheren of denken dat, wanneer de ene wordt gebruikt, de andere niet zou moeten worden gebruikt. Hij sluit af met een samenvatting van zijn ideeën: "Het woord toename betekent iets toevoegen; het woord itereren betekent opnieuw doen” (Bron).
4. SmartCam3D biedt nieuwe niveaus van situationeel bewustzijn
In dit stuk uit 2005 richten Janis White (een statistisch consultant), Frank Delgado (werkzaam voor NASA) en Mike Abernathy (een softwarespecialist) zich op de SmartCam3D (SC3D). Dit is een “hybride systeem voor synthetische beeldvorming dat live-sensorinformatie combineert met gegevens van een systeem voor synthetische beeldvorming om een virtueel cockpitvenster te creëren.”
De auteurs introduceren het hybride systeem voor synthetische beeldvorming (HSVS). Dit is een systeem dat zij beschrijven als het combineren van “live-sensorgegevens met informatie van een systeem voor synthetische beeldvorming (SVS) om realtimebeelden met veel informatie te creëren.” Ze concluderen door te stellen dat de SC3D het eerste realtime-HSVS-systeem was, en suggereren dat “deze software levens zal redden” (Bron).
5. CMMI ondersteunt procesverbetering in de hele onderneming
Luitenant-kolonel Joe Jarzombek, destijds werkzaam als directeur bij Earth Science Information Partners (ESIP), een gemeenschap die wetenschappelijke gegevens toegankelijker probeert te maken, gebruikte dit stuk om het idee van Capability Maturity Models (CMM's) te introduceren. Dit verwijst naar sets modellen die betrekking hebben op organisatieprocedures en competenties die disciplines overstijgen.
Jarzombek introduceert het idee van CMMI-teams, waarmee een "gezamenlijke inspanning om CMM's te integreren" wordt aangeduid. Dergelijke eenheden zouden volgens hem een reeks geïntegreerde producten creëren die proces- en productverbetering op het gebied van softwareontwikkeling ondersteunen (Bron).
6. Waarom grote softwareprojecten mislukken: de 12 belangrijkste vragen
In dit artikel uit 2005, opgesteld door Watts S. Humphrey van het Software Engineering Institute (SEISM) van Carnegie Mellon University, ligt de focus op de 12 kritieke vragen over waarom grote softwareprojecten mislukken.
Volgens Humphrey zullen antwoorden op de vragen die hij in het artikel stelt softwareontwikkelaars helpen hun projecten te verbeteren. Hij is van mening dat de belangrijkste problemen verband houden met de redenen waarom het vaak een uitdaging is om grote softwareprojecten te beheren, het type beheersystemen dat nodig is en wat er moet gebeuren bij de implementatie van deze systemen (Bron).
7. Cloudcomputing ontrafeld
Reflecterend op de ontwikkelingen die in 2011 plaatsvonden in de softwareontwikkeling, richt Qusay F. Hassan van de afdeling Computer- en Informatiewetenschappen aan de Egyptische Mansoura-universiteit zich op cloudcomputing.
In het artikel probeert hij het idee aan de orde te stellen dat de term “cloudcomputing” vaak wordt misbruikt door mensen wanneer zij verwijzen naar zaken die mogelijk geen verband houden met de werkelijke definitie en reikwijdte ervan. Gaat het alleen om webhosting? vraagt hij zich af. Vervolgens definieert hij verschillende concepten, zoals webhosting, aanbieder van applicatiediensten (ASP), vrijwillige computerverwerking en onlinebestandsdeling, naast vele andere (Bron).
8. Correctheid door constructie: een manifest voor software met hoge integriteit
“Systemen met een hoge integriteit zijn vaak zo groot dat conventionele ontwikkelingsprocessen niet eens in de buurt kunnen komen van het bereiken van aanvaardbare foutpercentages”, zeggen Martin Croxford en dr. Roderick Chapman aan het begin van dit stuk. Toen de twee auteurs dit stuk schreven, werkten zij voor Praxis High Integrity Systems, een Brits bedrijf voor systeemengineering dat gespecialiseerd is in bedrijfskritische systemen (Bron).
In dit artikel uit 2005 beloven de schrijvers een aanpak te leveren die kosteneffectief “software met zeer lage foutpercentages” heeft voortgebracht. De methode waarover zij schrijven is Correctheid door constructie (CbyC). Dit is een aanpak voor softwareontwikkeling die zich gedurende de hele levensduur goed aan veranderingen aanpast en waarvan de foutpercentages lager waren dan die van de toenmalige commerciële praktijken (Bron).
More Articles
9. Ontwerpfouten in browsergebruikersinterfaces: onwetendheid van gebruikers uitbuiten
Dit artikel werd in 2011 geschreven door Aditya Sood, destijds promovendus aan de Michigan State University, en Richard Enbody, universitair hoofddocent aan de afdeling Computerwetenschappen en Engineering, eveneens aan de Michigan State University. In de samenvatting van het artikel merken de auteurs op dat de “ontwerpfouten in browsers ernstige bedreigingen vormen voor de beveiliging, privacy en integriteit van gebruikers”.
Het stuk richt zich op o ntwerpfouten in de grafische gebruikersinterface (GUI)
Componenten van browsers. De auteurs stellen dat dit de fouten zijn waar fraudeurs misbruik van maken wanneer zij gebruikers ertoe verleiden dingen te doen die hun veiligheid in gevaar brengen (Bron).
10. Geriatrische kwesties van verouderende software
Capers Jones, die destijds onderzoek deed naar softwareproductiviteit, richt zich op kwesties die verband houden met verouderende software in het bedrijfsleven en de publieke sector. In dit stuk uit 2007 meldt Jones dat het toen niet verrassend was om organisaties te vinden die software gebruikten die meer dan 10 jaar oud was, met toepassingen die wel 25 jaar oud waren.
Jones behandelt ook de gevolgen van verouderende software en merkt op dat het moeilijk wordt dergelijke software te onderhouden, omdat updates vaak de oorspronkelijke structuur van de toepassingen vernietigen. Hierdoor neemt de entropie toe (een gebrek aan voorspelbaarheid en orde). Hij merkt op dat naarmate software ouder wordt, een probleem dat fixinjectie wordt genoemd, leidt tot “nieuwe fouten die per ongeluk worden geïntroduceerd als bijproduct van het herstellen van eerdere fouten” (Bron).
